Endometriose en pijn lijden

You can fight endometriosis!

Dat is het eerste dat je leest als je op de internationale website endometriose.org klikt op “about endometriosis“. Ik word daar verdrietig van, want de dames die ik coach help ik juist bij het begraven van de strijdbijl. De lichamelijke pijn die vrouwen lijden door de endometriose is al voldoende. Een strijd tegen de ziekte voelt als investeren in een strijd die je niet gaat winnen en er gaat heel veel energie aan verloren.

Moet jij je dan maar moedeloos overgeven aan de slopende aandoening? Nee, zeker niet!

Vrouwen die endometriose hebben, lijden vaak naast fysiek, ook mentaal en emotioneel. Het vertrouwen in je lijf is gedaald, je moet rekening houden met de activiteiten die je wil ondernemen (en dat zijn er vaak veel bij vrouwen met endometriose), al je vriendinnen worden zwanger en jij niet en dan is er steeds weer het dilemma van ziekmelding of doorgaan ondanks de pijn. Als je endometriose blijkt te hebben, dan ga je het medisch circuit in. Je lijf wordt onderzocht en je krijgt wellicht een operatie en/of medicijnen. Het is vaak een lang traject om uit te zoeken hoe de endometriose hanteerbaar wordt op lichamelijk niveau.

En de mentale en emotionele pijn? Daar is weinig aandacht voor … ook door onszelf. Je herkent dit misschien wel: Je net een ster in doorgaan, in goed zorgen voor anderen, in je eigen behoeften niet uiten en in onder hoogspanning leven. Ooit, in een ver verleden, onze vroege jeugd, hebben wij vrouwen met endometriose de overtuiging ontwikkeld dat onze behoeften er niet toe doen. Dat het geen zin meer heeft om ze te uiten. Bij mij is dat waarschijnlijk al in mijn eerste levensjaar geweest toen ik langere tijd in het ziekenhuis door moest brengen, zonder dat mijn ouders bij mij konden of mochten zijn.

Weet jij wanneer of waardoor je die overtuiging hebt ontwikkeld? Durf je dat te onderzoeken? Durf je de emoties van angst, boosheid en verdriet toe te laten? Te voelen waar deze in jouw lijf huizen? Ik heb dat zeker 15 jaar niet gedurfd. Mijn hoofd deed mee in het leven, de rest van mijn lijf niet of nauwelijks. Mijn lijf en hoofd waren niet verbonden. Het vroeg om moed en lef om ruimte te maken voor de rest van mijn lijf en voor mijn emoties. Om niet meer emotioneel en mentaal te lijden. En het vraagt nog steeds om dagelijkse aandacht… maar jeetje… wat heeft het mij veel gebracht.

Ook jij hoeft mentaal en emotioneel niet te lijden onder je endometriose. Gedachten en emoties mogen er zijn, maar je hoeft er niet onder te lijden. Wil je een eerste stap zetten? Vraag dan de holistische vragenlijst aan via deze link: Vragenlijst 

Dat is een dappere eerste stap. Stop de strijd en start met leven!