Pijn bij endometriose

Spanning en pijn bij endometriose … wat niemand je vertelt

Je hoort altijd dat endometriosepijn wordt veroorzaakt door dat wat er gebeurt in je buikgebied. Wat ik niet wist is wat derelatie er is tussen gespannen zijn en pijn bij endometriose

Wat ik merkte, is dat er perioden waren waarin ik heel veel last had van endometriosepijn en andere perioden had ik er minder last van. Vooral die constante zeurderige pijn in mijn rechter flank was er soms heel heftig en soms nauwelijks.

Toen ik, vlak voor mijn vierde IVF (eigenlijk ICSI), hoorde van een andere vrouw met endometriose dat ze de hele maand vrij had genomen, viel er bij mij een kwartje. Zij had voor haar laatste IVF zoveel mogelijk rust genomen en die poging had tot een zwangerschap geleid. Dat wilde ik, na een traject van vijf jaar in de vruchtbaarheidskliniek, ook heel erg graag. In overleg met mijn man en mijn manager besloot ik een maand vrij op te nemen met gespaarde vrije dagen en onbetaald verlof. Je raadt het al? De poging lukte. Ik had nog nooit zoveel bevruchte eicellen gehad als deze keer en het AMC kon twee embryo’s terugplaatsen. Inmiddels is één van die twee een grote, lieve vijftienjarige jongen.

Dr. Luc Swinnen: “Stress was oorspronkelijk een
levensreddend hulpmiddel. Het kan nog altijd een

krachtigebondgenoot zijn, die het ons mogelijk

maakt optimaal te presteren en alert te reageren op

gevaar. Acute stress zet aan tot vernieuwing en

moedigt je aan om nieuwe dingen te leren,
en om meer zelfkennis en zelfinzicht te verwerven.

Maar teveel stress en langdurige stress zijn schadelijk”

Wat gebeurt er in je lichaam bij spanning?

Wat was er gebeurd? Misschien vertel ik je niets nieuws, maar zodra er spanning je lijf is, komen er verschillende hormonen vrij. Adrenaline en noradrenaline maken je lijf alerter, zodat je klaar bent om om te vechten of te vluchten. Hierbij wordt het stresshormoon cortisol vrijgemaakt en dat geeft ons lijf energie. Onder normale omstandigheden helpt dit om het lijf weer in ‘normale’ toestand van rust te brengen. Zodra je voor langere tijd onder spanning staat (en dat was bij mij zeker het geval na alle operaties en drie mislukte IVF pogingen), dan treden er allerlei andere fysiologische reacties op in je lijf en deze kunnen op termijn roofbouw plegen op je lijf. Voortplanting is wel het laatste waar je lijf mee bezig is op zo’n moment. Het is immers niet veilig!

Het idiote is dat ons lijf geen verschil maakt tussen echt fysiek gevaar, bijvoorbeeld een beer die je aanvalt, en beelden die we voor onze geest halen van moeilijke of spannende dingen. Denk maar eens aan zo’n Napoleonsnoepje … zo’n gele, zure, ronde bol die door je mond gaat. Waarschijnlijk gaat er nu slijm door je mond en afhankelijk van of je het snoepje lekker vindt of er van gruwelt, zal je lijf de cortisolspiegel in je bloed doen stijgen. Je kunt dus óók een stressreacties krijgen van zaken die zich puur en alleen in je hoofd afspelen.

Ik wilde zo graag zwanger worden en ik was zo ontzettend bang dat het nooit zou gaan gebeuren, dat ik een enorme druk op mezelf legde. Bovendien leek het bij iedereen om ons heen vanzelf te gaan dat zwanger worden. Enerzijds pompte ik, middels injecties, een hoop hormonen mijn lijf in om dat ook te laten gebeuren en anderzijds zorgde mijn, bijna chronische, stresslevels ervoor dat mijn lichaam in overlevingsstand stond en zeker wilde voorkomen dat ik zwanger werd.

Blauwe koe!

Ik geloof er niet in dat we onze gevoelens en gedachten onder controle kunnen hebben. Denk maar eens niet aan een blauwe koe en er verschijnt een blauwe koe op je netvlies. Iedere emotie heeft een functie en die hebben we nodig als mensen. Ze zorgen voor onze overleving. Naast onze emoties hebben we onze gedachten en daar hebben we er zo’n 60.000 van per dag, grotendeels onbewust. Ons brein is een oplosmachine… het is de hele dag bezig met dingen, gebeurtenissen, problemen die zich in de toekomst zouden kunnen voordoen of die zich in het verleden hebben voorgedaan. Het probeert alvast op te lossen hoe je thuis gaat komen, mocht er straks file staan. Ook wil het alvast die concertkaartjes reserveren voor het concert dat volgend jaar gaat plaatsvinden en oh ja, het wil ook dat je eraan denkt om morgenochtend je raam dicht te doet voordat je naar je werk gaat, want het kan gaan regenen. Is het je al eens opgevallen dat je brein eigenlijk nooit in het hier-en-nu is? Die oplosmachine in ons hoofd zorgt er óók voor dat we overleven en daar mogen we heel dankbaar voor zijn.

Maar ja …. wat moet je er dan mee met die gevoelens en gedachten als je ze niet kan uitschakelen?

Doen alsof ik niet bang was tijdens de periode dat ik veel in de vruchtbaarheidskliniek was, dat had geen zin. Ik was bang! Mijn gedachten over hoe een leven zonder kind eruit zou gaan zien, kon ik ook niet uitschakelen.

Wat er gebeurde door de rust die ik nam, was dat ik mezelf toestemming gaf op in alles een stapje terug te doen. De spanning van mijn werk eraf was . Dat was al één behoorlijke stressbron (ik had overigens een hele leuke baan ook toen) die er even niet was. Dat gaf ruimte en rust. Ik wandelde veel en deed dingen waar ik energie van kreeg. Ik mocht luieren van mezelf. Ik schreef in mijn dagboek en gaf mijn angst en gedachten daarmee de ruimte om er te zijn. Ik was me hier overigens toen allemaal niet bewust van toen. Wat ik me later realiseerde was dat ik activiteiten ondernam waardoor ik in het hier-en-nu was. Mijn stresshormoonlevels namen af en ondanks de spannende periode waar ik in zat, voelde ik me rustig.

Wat pak ik nu anders aan?

Het blijft lastig, want ook míj́n hoofd is een oplosmachine: de hele dag komen er gedachten in mijn hoofd en gevoelens in mijn lijf voorbij. Hetgeen dat ik nu anders aanpak is dat ik niet meer vecht tegen die gedachten en gevoelens. En dat is een behoorlijk proces geweest om dat te leren. Bewustwording was de eerste stap.

Toen ik mij verdiepte in Acceptance and Commitment Coaching, de vorm die ik veel toepas in mijn werk, leerde ik daar nog meer vaardigheden voor. Het is namelijk echt een vaardigheid en ook jij kunt die onder de knie krijgen. Het heeft niets te maken met ontspannen door yoga, mediatie of ademhalingsoefeningen. Die kunnen overigens wel erg goed helpen om in het hier-en-nu te komen en ik maak er dagelijks gebruik van. De ontspanning is een bijproduct, maar de kunst is om zoveel mogelijk in het hier-en-nu te zijn en dat wat er zich aandient in je hoofd en lijf er te laten zijn.

Wil jij daar meer over weten? Stuur mij een bericht via what’s app of per email.

Volgende Klachten bij endometriose en keuzes maken »

Vorige « Holistische aanpak endometriose

Laat een reactie achter